खरानी टकटकाएर फेरि उठ्ने छौं – युवा उद्यमी लामिछाने

गाउँमै केही गर्नुपर्छ भन्ने सकारात्मक सोचका धनी युवा हुन् पर्वत घर भएका ३९ वर्षे रामसागर लामिछाने । उद्यमी युवा लामिछाने आगलागीले ध्वस्त भएको आफ्नै डेरी उद्योगको खरानी टकटकाएर पुनः उठ्न खोज्दै गरेका युवा हुन् ।
जिल्लाको कुश्मा नगरपालिका वडा ९ कटुवाचौपारी घर भएका युवा लामिछानेको जीवनमा यही चैतको ३ गते दिउँसो कहिल्यै नसोचेको दुर्घटना आइलाग्यो । आफ्नै आँखा अगाडि वर्र्षाैको आफ्नो लगानीमा स्थापना गरेको रसल डेरी उद्योगमा अचानक आगलागी हुँदा केही क्षणमा खरानी हुन पुग्यो । घरकी श्रीमतीले ग्याँसमा दुध तताउदै गर्दा ग्याँस लिक भई आगलागी हुन पुगेको थियो ।
आगलागीमा परी डेरी उद्योगमा प्रयोगमा आएका दुध तताउने मेशीन, चिस्याउने मेशीनसँगै दुग्धजन्य उत्पादित सवै खाद्यान्न सामाग्रीहरु गरी लाखौ मूल्य बराबरका भौतिक सम्पत्ति स्वाहा भए । अदम्य साहस भएका युवा लामिछाने आगलागिले पुराएको नोक्सानीले निराशा भन्दा पनि पुनः उठ्नुपर्छ भन्ने आत्मविश्वास राख्नुहुन्छ ।
युवा उद्यमी लामिछाने भन्नुहुन्छ–जीवनमा नसोचेको विपत्ति आइलाग्यो । मलाई मेरो माटोको माया छ । यहीँ माटोमै केही गर्नुपर्छ भनी विदेशमा राम्रो कमाइ हुँदाहुँदै फर्किएको हो । फेरि धूँवा र खरानी टक्कटकाएर पहिलेभन्दा अरु बढी संघर्ष आफ्नै गाउँमा गर्छु । गाउँमै बसेर मैले मासिक एक लाख रकम सम्म सजिलै कमाउन सकेको थिए । दुःख गरे फेरि पनि कमाउन सकिन्छ ।
पीडित युवा लामिछाने श्रम, पसीना रोजगारीका लागि पाँच वर्ष दक्षिण कोरिया बसेर फर्र्किएका हुन् । कोरियामा लिएको कामको अनुभव र डेरी उद्योगमा गरेको कडा मिहिनेतले गाउँमै बसेर राम्रो कमाइ गरेको अनुभवका कारण पनि युवा लामिछानेलाई केही गर्न सक्छु भन्ने आत्मविश्वास अझै जिवित छ ।
कोरियाबाट कमाइ ल्याएको करीव ४५ लाख रुपैया साथै उद्योगबाट कमाइ गरेको रकम समेत डेरी उद्योग संचालनमा लगानी गरेको लामिछानेको भनाई छ । जस्तोसुकै विपत्तिमा पनि हिम्मत हार्नु हुन्न भन्ने मान्यता राख्ने युवा लामिछानेले आगलागिले ध्वस्त भएको डेरी उद्योग पुनः संचालन गर्छु भनी लाग्नु भएको छ । डेरी उद्योग संचालनका लागि युवा लामिछानेले आवश्यक रकमको जोहोका लागि वैकिंग ऋण र साथीभाईसँग ऋण सापटी गर्न थालको बताउनुहुन्छ ।
कोरियाबाट फर्कदै गर्दा अब कहिल्यै रोजगारीका लागि विदेश नफर्कने आटोपिठो खाएर भएपनि स्वदेशमै केही गर्नुपर्छ भन्ने सोच युवा लामिछानेले सोच लिएका थिए । कोरियामा रहँदा कृषि फर्ममा कार्यरत लामिछानेले दुध प्रशोधन गरी उत्पादन गरिने खाद्यपदार्थबारे समेत उतै केही जानकारी राखेको हुँदा पनि डेरी उद्योगमा रुचि रहेको बताउनुहुन्छ । उद्योगका लागि लामिछानेलाई आमा र श्रीमतीको साथसहयोग रहेको छ भने आवश्यक पर्दा कामदारहरु समेत लगाइन्छ ।
युवा लामिछानेका अनुसार डेरी उद्योगमा उत्पादन हुने कुराउनी, पनीर, दुध, दही, छुर्पी, खुवा लगायतका खाद्यसामाग्रीहरु स्थानीय किसानहरुबाट खरीद गरिएको दुधबाट नै तयार पारिन्थे । उत्पादित दुग्धजन्य सामाग्रीहरु अधिकांश स्थानीय बजारमा नै खपत हुने हुँदा बजार खोज्नको कुनै समस्या थिएन । डेरी उद्योगका लागि चाहिने करीव २ सय ७० लिटर दुध गाउँ वरपरकै फलेवास, रुग्दी, नुहार, भेडाबारे लगायत स्थानहरुबाट स्थानीय किसानहरुसँग खरीद हुने गर्दछ ।